Jacht.

Ga naar beneden

Jacht.

Bericht van Nascha op ma okt 25, 2010 12:53 am

De muis rende voor zijn leven met het idee dat hij kon ontsnappen aan de klauwen van de Kerkuil. Hij had al geluk dat hij haar gespot had, anders was hij zonder aankondiging uit elkaar gescheurd. De uil heette Nascha. Ze sloeg haar vleugels intens op en neer in de hoop de muis bij te halen. Het ging moeizaam, maar lukte. Haar ogen knepen zich samen. Het daglicht was ze niet gewend, maar ze was wakker geworden met honger en had toen besloten een muis op te zoeken. Ze had geluk gehad dat ze er één gevonden had; muizen waren nou ook niet bepaald nachtdieren.
Nascha wist dat het nu of nooit was. Ze sloeg één maal extra hard met haar vleugels en stak toen haar klauwen naar voren. Ze hoorde hoe het hart van de muis nog harder ging kloppen. Hij wist ook dat het gedaan was. Haar klauw klemde zich om het tere wezentje en brak zijn botten. Wild sloeg ze met haar vleugels om haar balans te behouden, terwijl ze de vaste grond opzocht om op te staan. Zodra ze haar evenwicht had hervonden nam ze de muis in haar snavel. Ze sloeg haar kop achterover en liet het knaagdier haar keel binnen glijden. Terwijl ze dat deed, ving ze met haar scherpe gehoor vleugelslagen op. Benieuwd naar wat voor vogel er aan kwam richtte ze haar blik naar de plek waar de vleugelslagen vandaan kwamen.
avatar
Nascha
Eitje

Vrouw Aantal berichten : 21
Leeftijd : 22
Registration date : 21-09-08

Over je Vogel
Vogelsoort:: Kerkuil (a''
Zwerm:: I hope to get my own one day.
Partner:: geen

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Jacht.

Bericht van Pearl op ma okt 25, 2010 8:41 pm

De vogel waarvan de vleugelslagen klonken was Peal, een jonge brutale ekster die net een dag terug was in haar oude leefgebied. Al zoekend naar andere vogels kwam ze bij de graslanden terecht, aangezien het zoeken van voedsel hier het makkelijkst was constateerde ze dat ze hier de grootste kans had om een nieuwe vogel tegen te komen. En ze had het niet mis. Haar blik gleed over de grond en merkte de licht gekleurde kerkuil op die net een muis had verorberd. Even twijfelde Pearl of ze een gesprek aan zou gaan met deze Uil. Zij was kleiner dan Nascha, ook al scheelde het niet veel. Maar daarbij was het een kerkuil, een roofvogel met grote klauwen. Het was maar een vraag of die haar iets aan zou doen. Uiteindelijk besloot Pearl toch te landen, ongeveer een meter voor de uil stopte ze met het klapperen van haar vleugels en daalde sierlijk neer in het gras. Haar eigenwijze blik ging naar Nascha. ''Hallo daar'' krijste Pearl met iets wat een kruising leek tussen een glimlach en een grijns. ''Ik heb je hier nog nooit gezien..'' praatte ze, alsof ze hier nooit weg was geweest. ''Wie ben jij?''
avatar
Pearl
Mod

Vrouw Aantal berichten : 47
Leeftijd : 23
Registration date : 22-03-08

Over je Vogel
Vogelsoort:: Ekster
Zwerm:: Thieves
Partner:: -

Profiel bekijken http://pokerpg.actieforum.com/forum.htm

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Jacht.

Bericht van Nascha op ma okt 25, 2010 9:21 pm

De vogel die aan kwam vliegen bleek een ekster te zijn. Nascha wist niet veel van eksters, alleen dat ze van glimmende dingetjes hielden en.. dat ze nat poepten. Ach, alles was beter dan een zeemeeuw, dus besloot ze te luisteren naar de vogel en wellicht op har vragen te antwoorden. "Hallo daar," sprak de ekster met haar stem die Nascha niet bepaald prettig vond. Ach, je kon niet alles hebben. "Ik heb je hier nog nooit gezien.. Wie ben jij?" De uil rekte zich even uit en richtte toen haar donkere ogen weer op de ekster. "Mij noemen ze Nascha," sprak ze kalm. Ze sloot haar ogen. "Dat je mij hier nog niet eerder gezien hebt is logisch.. Ik kom van ver en ben niet bepaald de sociaalste." Een zachte grinnik ontsnapte uit haar mond. Ze deed duidelijk geen moeite om dat te onderdrukken. Waarom zou ze niet mogen grinniken? Ze verwachtte toch niet dat deze ekster een gevaar zou zijn. Haar ogen openden zich weer en richtten zich geïnteresseerd in de ekster. Aan de hand van de gesproken woorden verwachtte ze dat die hier al langer was, of al een tijd was geweest. Nascha vroeg zich af of zij het ook voor elkaar zou krijgen om genoeg interesse te krijgen in dit gebied om er lang te blijven en wellicht kuikens te krijgen.. Deze keer onderdrukte ze de grinnik wel.
avatar
Nascha
Eitje

Vrouw Aantal berichten : 21
Leeftijd : 22
Registration date : 21-09-08

Over je Vogel
Vogelsoort:: Kerkuil (a''
Zwerm:: I hope to get my own one day.
Partner:: geen

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Jacht.

Bericht van Iron op di okt 26, 2010 10:23 pm

Alsof het geen enkele moeite kostte vloog Iron door middel van krachtige vleugelslagen door de lucht. Zijn ogen stonden op de grond gericht. Hij verwachtte geen tegenliggers in de lucht. Als wel, dan moesten zij hem maar ontwijken in plaats van andersom. Hij had helemaal geen zin in andersom. Dan zou hij van koers moeten veranderen. Niet dat hij nu wel wist waar hij was. Hij kraste wat, waarna hij omhoog vloog, bijna tegen een andere vogel aan. Door de snelheid kon Iron niet goed zien wat de vogel was. Het was in ieder geval geen oeraluil geweest. Hij had gehoord dat hier geen oeraluilen leefden. Fijn, dan was hij de enige. Zou hij ook de enige uil in het gebied zijn? Hij hoopte vurig van niet. Als er geen soortgenoten waren was er geen enkele logische reden om hier te blijven. Iron kraste wat naar de vogel die hij als een veeg in zijn ooghoek had gezien. Toch wist hij heel zeker dat het een vogel was. Met krachtige vleugelslagen vloog hij verder.

Verderop merkte hij een kerkuil met een ekster op. Hij sloeg met zijn vleugels tijdens het landen, om niet te pletter te vallen. Hij scheerde over de twee heen, waarna hij zich omdraaide en gewoon bij de twee landde. Hij keek de twee kalm aan. “Gegroet,” sprak hij, met een vreemd accent. Hij keek naar de ekster. Hij had vaker eksters gezien. Niet vaak in zijn vorige gebied, maar wel tijdens zijn reis naar de vogelvallei. Ook al had hij vaker eksters gezien, deze had hij als het goed is nog nooit gezien. Iron wendde zijn blik naar de kerkuil. Ook die soort had hij vaker gezien tijdens de reis, maar deze kerkuil nog nooit. Hij was nieuwsgierig naar wie ze waren. Als het goed was waren ze al bezig met praten. Hij wou hun niet zomaar storen met zijn vreemde Nederlands. YA ‘Iron’. Oni govoryat na gollandskom yazyke v protivnom sluchae, ya znayu.. dacht hij wanhopig. Hoe zeiden ze dat nou in het Nederlands? Hij kuchte even. Hij sloot zijn ogen, maakte een gebaar met zijn vleugel in zijn richting. Hij opende zijn ogen. “Iek ben Iron,” ging hij verder met het vreemde accent. Nakonets.. dacht hij gerustgesteld. Hij wist niet zeker of het een goede zin was, maar als hij zich verstaanbaar had gemaakt was hij blij genoeg met zijn zin. Iek ben Iron. Vreemde taal. Maar ja, zijn eigen taal was voor hun weer vreemd.

(Het resultaat van een verwijderde post die ook nog eens voor de helft in Word was getypt. En ik kon niks bijzonders verzinnen, dus laat ik hem gewoon in een andere taal denken Very Happy)
avatar
Iron
Eitje

Man Aantal berichten : 2
Registration date : 26-10-10

Over je Vogel
Vogelsoort:: Oeraluil
Zwerm:: Nog geen ;)
Partner:: Nope.

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Jacht.

Bericht van Pearl op wo okt 27, 2010 12:24 am

De Uil rekte zich uit en antwoordde kalmpjes op de vraag van Pearl. "Mij noemen ze Nascha," Pearl glimlachte. Niet dat ze zich vrolijk voelde, ze dacht dat deze uil vast arrogant zou zijn door haar hogere rang in de voedselketen. Alhoewel, als Pearl het vlees van dode dieren at, was ze een reducent, wat haar weer hoger tilde in de voedselketen. Want als het moest, at ze ook andere dode vogels. Ook uilen. Ze schudde haar zwarte kop en keek weer wat geconcentreerder naar de uil. Concentratie, dat had ze niet echt veel. "Dat je mij hier nog niet eerder gezien hebt is logisch.. Ik kom van ver en ben niet bepaald de sociaalste." Aha, het was dus een nieuweling, en ze was hier niet eerder geweest. Normaal zou Pearl een nieuweling aardig begroeten, maar aangezien de uil zei dat ze niet zo sociaal was, en daarna grinnikte, hield ze maar haar mond. Haar veren boven op haar kop waaiden ineens een kant op, en haar ogen vielen op de tweede uil. Deze was een andere soort, met wat meer kleur in zijn verenvacht. Ook deze uil keek vrij kalm. Pearl keek vermoeid naar de twee uilen. Why so serious? Het leven was een feest, en je moest zoveel mogelijk dingen doen en lol maken, voordat je dood ging, of doodgeschoten werd, zoals met haar ouders was gebeurd. Haar mondhoeken zakten even ontevreden naar beneden. Tja, ergens was het waar. Je kon wel je hele leven rustig en serieus doen, maar was je dan wel echt gelukkig als je stierf? “Gegroet,” zei hij, maar op een heel vreemde manier. Hij kwam duidelijk van ver, want dat accent had Pearl nog nooit eerder gehoord. De blik van de Oeraluil ging Pearl's kant op. Pearl liet een klein glimlachje zien op haar snavel. De uil keek daarna naar Nascha, en de glimlach verdween snel weer van Pearl's kop. De Oeraluil kuchte. Pearl hipte verschikt achteruit. Hij wees met zijn vleugel naar zijn eigen lichaam, en begon weer te spreken in dat rare accent. “Iek ben Iron,” Pearl had door dat ze nu de enige was die haar naam nog niet had genoemd. ''Oke dan, aangezien jullie ook beiden jullie naam prijsgeven..'' Pearl had wel geleerd lol te hebben, maar ook om voorzichtig om te gaan met je identiteit. Vertrouwden andere vogels je niks toe, dan moest je zelf ook je mond houden. ''Mijn naam is Pearl.'' Pearl hoopte dat ze geen opmerkingen maakten in verband met het feit dat Eksters vaak glimmende dingen stalen van mensen, want zijzelf had dat nog nooit gedaan. Ze hield liever van kleurrijke dingen verzamelen, veren van exotische vogels, prachtige bloemen, ect. Ze keek naar de twee uilen, en gaf een kort knikje naar beiden.
avatar
Pearl
Mod

Vrouw Aantal berichten : 47
Leeftijd : 23
Registration date : 22-03-08

Over je Vogel
Vogelsoort:: Ekster
Zwerm:: Thieves
Partner:: -

Profiel bekijken http://pokerpg.actieforum.com/forum.htm

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Jacht.

Bericht van Nascha op wo okt 27, 2010 1:32 am

Niet lang na Nascha's woorden hoorde ze opnieuw het geluid van vleugels. Deze keer een stuk stiller dan die van de ekster. Een uilachtige, misschien? Haar blik gleed door de lucht en spotte al snel de oeraluil, die niet veel later over haar kop scheerde. Zodra hij bij Nascha en de ekster stond trok hij zijn snavel open. “Gegroet,” klonk zijn stem. Zijn geluid was echter heel anders dan Nascha verwacht had. Hij had een ongelofelijk accent. Verbaasd knipperde Nascha één maal met haar ogen, voor ze besefte dat dat als onbeleefd opgevat kon worden. Een luide kuch steeg op vanuit zijn keel, waardoor de ekster naar achteren hipte en Nascha fronste. Zijn vleugel legde hij tegen zijn borst. “Iek ben Iron,” sprak hij, met zijn ongelofelijke accent. Het verwarde Nascha, al moest ze er maar aan wennen. Ze zou vast nog wel meer vogels tegenkomen die ergens anders vandaan kwamen, niet alleen deze. “Oke dan, aangezien jullie ook beiden jullie naam prijsgeven..” begon de ekster, “Mijn naam is Pearl.” Nascha knikte vriendelijk naar beide vogels. Ze besefte maar al te goed dat zij de enige was die geen Engelse naam droeg. Ach, wat maakte het uit. Nascha was geen slechte naam, dus had ze geen reden om zich er slecht om te voelen. Ze keerde haar donkere ogen weer naar Iron en kreeg plots een idee. “Sir,” begon ze, niet wetend hoe oud de uil precies was, “maybe it is easier foy you if we speak English?” Nascha herinnerde zich hoe ze een tijd in een Engelse streek had geleefd en daardoor een vrij goed Engels accent had ontwikkeld, terwijl je dat niet kon horen als ze Nederlands sprak. Toch was haar Engelse woordenschat vrij klein gebleven. Ze kende wat woorden die anderen misschien niet kenden, maar moest soms ook moeilijk doen om iets heel simpels te zeggen. Ach, taal.. Wat moest je er ook mee? Ze sloot haar ogen en zuchtte, waarna ze haar snavel tot een soort glimlach vormde. “Anyways, nice to meet you two.” Ze wist dat ze had gezegd dat ze de sociaalste niet was en dat was ook zo, maar als ze het gevoel had dat ze iemand zou gaan mogen kon ze enorm losjes worden.
avatar
Nascha
Eitje

Vrouw Aantal berichten : 21
Leeftijd : 22
Registration date : 21-09-08

Over je Vogel
Vogelsoort:: Kerkuil (a''
Zwerm:: I hope to get my own one day.
Partner:: geen

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Jacht.

Bericht van Iron op wo okt 27, 2010 12:05 pm

''Oke dan, aangezien jullie ook beiden jullie naam prijsgeven.. Mijn naam is Pearl,'' begon de ekster te spreken. Even dacht Iron na, maar na een tijdje knikte hij. Pearl dus. Het zou gewoon een verzonnen naam zijn, maar een ‘pearl’ glom naar hij wist, en eksters stonden erom bekend dat ze glimmende dingen stalen, vooral van mensen. In dat opzicht was het een passende naam. Misschien vond de ekster het niet zo leuk om als een dief bekend te staan, dus Iron hield zijn vraag maar voor zich, zonder te hebben laten merken dat hij van plan was een vraag te stellen. Sowieso zou er dan een vreemde zin uit zijn snavel komen. Hij wendde zijn blik naar de andere uil. Hij had haar naam niet gehoord, maar dat zou misschien zo wel komen. Hij dwong haar in ieder geval niet om haar naam te vertellen. Misschien had ze haar naam al verteld aan Pearl. “Sir,” klonk het opeens. Iron keek op. Sir nog wel. Ze kon hem ook gewoon Iron noemen als ze wou. Zo oud was hij nou ook weer niet. “Maybe it is easier foy you if we speak English?” ging de uil weer verder. Als hij dat kon, dan glimlachte Iron nu. Zijn snavel kon hij echter niet buigen. Soms vroeg hij zich af waarom hij een snavel had, maar aan de andere kant kon je met een snavel dingen openscheuren, al kon je dat met tanden ook doen. Ach ja, hij was een oeraluil, en zoals vele uilen had hij ook een snavel. Daar moest hij maar mee leven.

“Well,” mompelde hij zachtjes, “first, call me Iron. Second, yes, it would be easier for me, but I was trying to learn your language,” ging hij verder. In het land waar hij eerst had gewoond spraken ze niet zo veel Engels, maar in de landen waar hij was gaan reizen wel. Door het reizen sprak hij ook wat Engels, maar ook de normale taal hier. Voor zover er één normale taal was. Voor hem was zijn eigen taal natuurlijk normaal, maar voor anderen klonk het als een spraakgebrek. Sommigen beledigden zijn taal door het een spraakgebrek te noemen, maar hijzelf voelde zich dan niet beledigd. Hij sprak die taal, maar hij kon net zo goed een nieuwe gaan leren. Iets wat hij nu aan het proberen was. Hij vouwde zijn vleugel, met welke hij naar hemzelf had gewezen, weer in. Hij draaide zijn kop zo, zodat hij naar beide kon kijken. Misschien leek het dan alsof hij naar niets aan het kijken was, misschien ook weer niet. Maar hij zag de twee wel. Hij opende zijn snavel om iets te zeggen, maar bij de gedachte dat het toch een vreemde zin zal worden sloot hij zijn snavel, wat een klik-geluidje veroorzaakte. Hij sloot zijn ogen. Pochemu ya zdes pokupat? De zin schoot door zijn gedachten. Hij kon eigenlijk geen goede reden verzinnen. De drang om weg te vliegen kon hij, ondanks de vraag, nog maar net onderdrukken. Hij opende zijn ogen, bang dat iemand een vraag aan hem had gesteld die hij niet begreep of niet had gehoord.
avatar
Iron
Eitje

Man Aantal berichten : 2
Registration date : 26-10-10

Over je Vogel
Vogelsoort:: Oeraluil
Zwerm:: Nog geen ;)
Partner:: Nope.

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Jacht.

Bericht van Gesponsorde inhoud


Gesponsorde inhoud


Terug naar boven Ga naar beneden

Terug naar boven


 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum